Waar elke instantie zit, welke documenten u meeneemt en in welke volgorde u te werk gaat. Stroom, water, auto, school, belastingen. En waar het dorp vandaan komt, wanneer de feesten zijn, wie hier heeft geschilderd. Gratis, zonder reclame, in vijf talen. Geen officieel portaal.
Altea vanuit de haven: de heuvel van de oude stad met de Mare de Déu del Consol boven het strandFoto: Axel Voigts
Witgekalkte huizen op een heuvel en daarboven de blauw-witte tegelkoepels van de kerk Mare de Déu del Consol — het beeld dat iedereen met Altea verbindt, is inderdaad de oude stad.
Altea ligt in de streek Marina Baixa, tussen Benidorm en Calp. In de rug staat de steile wand van de Serra de Bèrnia, die het dorp beschermt tegen de noordenwind en het een mild microklimaat geeft. De stranden zijn kiezelstranden, geen zandstranden, en het water is daardoor heel helder. In plaats van hoogbouw zijn er een maximale bouwhoogte, een faculteit voor beeldende kunsten, galerieën en een weekmarkt.
Ongeveer een derde van de ingeschreven inwoners is in het buitenland geboren (telling van 2019, AVL). Veel kunt u in het Engels of Duits regelen, maar de overheid werkt in het Spaans en het Valenciaans, en termijnen, formulieren en afspraken volgen het Spaanse bestuursrecht. Daar is deze website voor.
De gemeente bestaat uit een compacte kern aan zee en woonzones die zich ver over de hellingen erachter uitstrekken. Welke zone bij u past, hangt meestal af van één vraag: met of zonder auto.
De zwarte dubbelkoppige adelaar boven de vier rode palen van de senyera is het opvallendste teken van Altea: een Habsburgse vogel aan een Middellandse Zeekust. Volgens de overlevering gaat hij terug tot 1705, toen Altea in de Spaanse Successieoorlog partij koos voor het Huis Oostenrijk. Van een officiële toekenning is niets bekend: op het gemeentezegel van 1876 staat de adelaar nog alleen, zonder schild en zonder palen.
Van de waterlijn tot de bergen is het nog geen tien kilometer, maar wel zo’n 500 meter hoogteverschil. Dat hoogteverschil verklaart bijna alle verschillen tussen de zones: uitzicht, bereikbaarheid en prijs.
Aan het waterIn het dorpOp de hellingen en in het binnenland
Aan het water
Uiterste noorden, richting Calp
Cap Negret
Kiezelstrand van vulkanische oorsprong, hotels en restaurants langs de N-332. Vooral appartementen met zeezicht.
Meer over deze zone
De donkere kaap die de zone haar naam geeft, was duizenden jaren lang een herkenningspunt voor wie langs deze kust voer. Later stond op dezelfde plek een kasteel dat deel uitmaakte van de kustverdediging; de bezetting moest worden onderhouden door de dorpen in het binnenland: Tàrbena, Castell de Castells en Callosa. Daarvan is weinig over: de rots werd als steengroeve ontgonnen, en in de Spaanse Burgeroorlog werd er een mitrailleursnest gebouwd. Het kiezelstrand heeft de naam en het uitzicht behouden.
Galera Baja, aangelegd in 1969, en Galera del Mar vormen samen één zone en gelden als de oudste urbanisatie van Altea. Ruime percelen, volgroeide tuinen en directe toegang tot de zee; weinig bebouwing en geen haast.
Tussen rotswanden en de jachthaven, met eigen baaitjes en goed bereikbaar via de AP-7.
Meer over deze zone
De kloof van de Mascarat scheidt Altea van Calp met een spleet in de rots die eeuwenlang een gemakkelijke weg tussen beide onmogelijk maakte: karren moesten omrijden over de gevaarlijke collado de Calp. Op die rotsen stond een vesting die de kust en de Camino Real naar Valencia bewaakte, en daarvan komt waarschijnlijk de naam — van het Arabische askar, soldaat. Het volksverhaal geeft de voorkeur aan een andere verklaring: een gemaskerde struikrover die de postkoetsen overviel en daarbij gebruikmaakte van de moeilijke doorgang. De tunnels werden in 1868 uitgegraven, en de brug van natuursteen, zo’n zestig meter hoog, werd in mei 1885 geopend, na jaren van stormen en overstromingen. Later kwam de ijzeren spoorbrug erbij, en eind jaren zestig de tunnels van de huidige N-332. Nu bestaat het gebied vooral uit urbanisaties en de jachthaven; de kloof zelf kunt u te voet verkennen vanuit de bedding.
Grote percelen, panorama over zee en bergen, vlot naar de AP-7, de jachthaven en de golfbaan.
Aan de voet van de Bèrnia
Altea la Vella
Eigen kern met een gemeentelijk bijkantoor, restaurants en golfclub Don Cayo. De AP-7 scheidt deze kern van de kust.
Meer over deze zone
Altea la Vella is geen nieuwe wijk, maar de oorsprong van de gemeente: hier lag de oude hoofdkern, en op het hoogste punt stond een middeleeuwse toren. Toen in 1617 aan zee het versterkte stadje werd gesticht, bleef de oude kern achter — vandaar de naam, “de oude”. Het is nog altijd een dorp met een eigen plein, een eigen kerk en eigen feesten, op minder dan vier kilometer van de bebouwde kom, maar door de AP-7 van de kust gescheiden. Eromheen liggen de tuinbouwgronden langs de Algar, met boerenhuizen, waterputten en irrigatiekanalen die nog te herkennen zijn.
Elke pagina bevat adres, telefoonnummer, openingstijden, bevoegdheden, benodigde documenten, de procedure stap voor stap, veelgestelde vragen en een kaart.
